sadness fills my heart.....

haaaiiii, it's been a year since i posted something on my blog. parang lahat na lang yata ng naipost ko sa blog ko ay kung hindi malungkot, may galit naman.
as of this moment, malungkot ako, since maraming mawawala sa mga itinuturing kong mga "friends" nalulungkot din ako kasi maraming nagbago. changes in the way they treat me, am i the real cause of their eviction? alam kong ginagawa nila ng maayos ang work nila, ako ginagawa ko rin ng maayos ang work ko, anong kasalanan ko dun? am i the real one to be blamed?
ewan ko ba, noon sa position ngayon work-related pa rin. ang alam ko lang sa ngayon, i have nothing to explain, hayaan ko na lang sila ang mag isip ng mag isip, basta ako as much as possible, wala akong ginagawang masama o foul sa kanila.
alam ko di pa rin ako nag-iisa, we must all start to move on, it's not the end of the world. we must be thankful and grateful na we are still breathing magkakaroon din ng kasagutan ang lahat ng katanungan, in HIs time...